Αρχικά…
. . . να ξεκαθαρίσουμε τα πράγματα. Οι περισσότεροι γράφουν γιατί νιώθουν την ανάγκη. Μια εσωτερική παρόρμηση σε σπρώχνει να εξωτερικεύσεις τον πλούτο των συναισθημάτων και σκέψεων που σε κατακλύζουν. Κάθεσαι στο γραφείο κι αρχίζεις να αραδιάζεις ιδέες, μέχρι να καταφέρεις να τις βάλεις σε μια σειρά, να τις λειάνεις και να τις αποτυπώσεις στο χαρτί ή την οθόνη. Οι περισσότεροι στις συνεντεύξεις τους, αργότερα, όταν πια έχουν γίνει σπουδαίοι και καταξιωμένοι κάπως έτσι περιγράφουν τον τρόπο που ξεκίνησαν.
Στη συγκεκριμένη περίπτωση, δεν είναι έτσι τα πράγματα. Πλούτος συναισθημάτων, σύμφωνα με τις περισσότερες μαρτυρίες, μάλλον δεν υπήρξε ποτέ. Σκέψεις και ωραίες ιδέες, ίσως κάποτε να μπορούσες να συναντήσεις αν άνοιγες προσεκτικά το σκαλπ και έριχνες μια ματιά στο εσωτερικό. Μετά από χρόνια εθελούσιας λοβοτομής, όμως, ο χώρος έχει καθαρίσει τελείως. Τίποτα δε διαταράσσει την απόλυτη σιωπή που επικρατεί. Καμμιά ιδέα δεν είναι τόσο έντονη, τόσο πιεστική και συνάμα άξια λόγου να αποτυπωθεί.
Αυτό που για πρώτη φορά, εδώ και πάρα πολύ καρό, είναι διαθέσιμο είναι ο χρόνος. Όχι άφθονος μεν, ξεκούραστος και όχι ιδιαίτερα πιεστικός δε. Έτσι, ο λόγος που δημιουργήθηκε αυτό το blog, η εσωτερική παρόρμηση που οδήγησε σε αυτήν εδώ τη σελίδα, αναλύεται σε δύο συνιστώσες. Η πρώτη είναι η ψυχαναγκαστική. Ο εγκέφαλος έχει συνηθίσει να πιέζεται, να αγχώνεται, να κυνηγά προθεσμίες. Δεν μπορεί να λειτουργήσει αν δεν έχει μια μικρή πηγή άγχους σε μια γωνίτσα να τον πιέζει. Κατασκευάζει, λοιπόν, μια συνθήκη που προσομοιάζει σε αυτό που τόσα χρόνια έχει μάθει και προχωρά. Για να σιγουρέψει το αποτέλεσμα ορίζει και την 1η Ιουλίου ως ημέρα έναρξης ώστε να διασφαλίσει, όσο μπορεί, τη συνέπεια.
Η δεύτερη συνιστώσα, πιθανότατα είναι η αναζήτηση του γέλιου, των λεκτικών ακροβασιών και της πλάκας που προσέφερε κάποτε το thedaltonspolitics.blogspot.com . H σύνεση της μέσης ηλικίας και η αυτογνωσία που τόσο δύσκολα κατακτήθηκε όλα αυτά τα χρόνια, συνέτειναν στην απόφαση να μην επιχειρηθεί η αναβίωση. Το νέο blog είναι ευθύνη μόνο του γράφοντος και φυσικά τα σχόλια είναι ευπρόσδεκτα και ελεύθερα. Βέβαια, ακριβώς επειδή πρόκειται κυρίως για προσωπική νοητική γυμναστική κάποιου που δεν είναι ενεργός στα social media και δεν σκοπεύει να γίνει, πιθανότατα οι μοναδικές επισκέψεις σε αυτήν την ξεπερασμένη ελαφρώς μορφή επικοινωνίας να μετριούνται στα δάκτυλα.
Στα νέα της ημέρας:
- Η κυβέρνηση σβήνει πυρκαγιές με χολυγουντιανό τρόπο. Καλό, αρκεί να τις σβήνει όλες κι όχι μόνο αυτές που συμβαίνουν στα βόρεια της Αττικής. Σε κάθε περίπτωση τους πόντους από τη χθεσινή κατάσβεση τους κερδίζει επάξια.
- Στην αριστερά ψάχνουν όλοι αφορμή να σκοτωθούν μεταξύ τους. Εξαίρεση, ένας από τους λίγους σοβαρούς εκπροσώπους του χώρου, ο Ευκλείδης Τσακαλώτος, ο οποίος σε ένα άρθρο το οποίο ευτυχώς μου επεσήμανε ο Joe (https://www.efsyn.gr/stiles/apopseis/438314_milisoyme-gia-15-ti-leme-emeis-oi-malakopitoyres) μας ενημερώνει αφ' ενός για τις αντιρρήσεις που είχαν οι οικονομολόγοι (δεν περιλαμβάνει τον Γ. Βαρουφάκη) του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. σε ότι αφορά την επιδίωξη του Αλέξη Τσίπρα το 2014 να ρίξει την κυβέρνηση, αφ' ετέρου μοιάζει να καλεί τον Γ. Βαρουφάκη σε συνεργασία (μιας και με όλους τους άλλους δεν μπορεί να συμφωνήσει ούτε καν στο τι διαφωνούν.)
- Στο ΠΑ.ΣΟ.Κ. ψάχνουν αρχηγό και οι υποψηφιότητες αντιπροσωπεύουν αυτό που παλιά θα λέγαμε " πολυσυλλεκτικό κόμμα". Στην πραγματικότητα, μάλλον πρέπει να αποφασίσουν σε ποιους απευθύνονται και μετά να διαλέξουν.
- Στο Euro 2024, αν δεν κερδίσει το Βέλγιο τη Γαλλία, τα πράγματα θα παραμείνουν βαρετά για άλλον έναν γύρο.
