Το υπόλοιπο κείμενο θα είναι σε πρώτο ενικό. Κακώς, αλλά δε γίνεται αλλιώς.
Δεν ψάχνω νεύμα συμπαράστασης, ούτε χτύπημα στην πλάτη. Δεν πρόκειται να βοηθήσει. Εξάλλου, υπάρχει ένας στενός πυρήνας που περνάει πιο δύσκολα. Οι εναπομείναντες φίλοι λίγα μπορούν να κάνουν. Τα χάπια δεν ήταν ποτέ στις προτιμήσεις μου και οι ψυχολόγοι δεν πιστεύω ότι θα μπορούσαν να πουν κάτι που δεν έχω σκεφθεί. Μένει το αλκοόλ Ανακάλυψα ότι το ουίσκι και η βαρελίσια μπύρα δημιουργούν αναμνήσεις και καταθλίβουν χειρότερα. Κοκτέιλ με εξωτικά ονόματα, είναι μάλλον αργά να ξεκινήσω, άρα βότκα και κρασί είναι οι μόνες επιλογές. Ακόμα κι αυτά, όμως, τα καταναλώνω σε μικρές ποσότητες και άκεφα.
Τί μένει λοιπόν; Ο στρουθοκαμηλισμός. Προσπαθείς να μη σκέφτεσαι και συνεχίζεις. Στην καθημερινότητα δεν υπάρχει πρόβλημα. Όλα καλά. Δε γελάω εύκολα, δε μιλάω πολύ, αλλά σε γενικές γραμμές επικοινωνώ με τον υπόλοιπο κόσμο. Το μόνο πρόβλημα είναι τα νεύρα. Για να είμαι πιο ακριβής, στην πραγματικότητα είναι ΝΕΥΡΑ. Ο κόσμος όλος έχει συνωμότησει για να με κάνει έξαλλο. Αντιμετωπίζω βλακώδεις ερωτήσεις και συμπεριφορές σε κάθε μου βήμα. Αισθάνομαι σαν τον Αλ Πατσίνο στον " Ταξιτζή" και αγαπητό ιστολόγιο θα είσαι η μόνη διέξοδος. Ας με συγχωρήσουν λοιπόν όσοι αναφερθούν ή αναγνωρίσουν τον εαυτό τους σε αυτά που θα γράφω (ελπίζω να μην τύχει και τα διαβάσει κανείς), όποτε βρίσκω το κουράγιο και το χρόνο κι ας σκεφθούν ότι βοηθούν έτσι έναν άνθρωπο να αυτοψυχαναλυθεί.
Στο ΠΑ.ΣΟ.Κ. έχουν εκλογές. Μέγα γεγονός. Μάλιστα μαζεύτηκαν κι έκαναν συζήτηση στη δημόσια τηλεόραση για να μας βοηθήσουν να επιλέξουμε τον επόμενο πρωθυπουργό. Έτσι το θέτει μια κυρία που παραιτήθηκε από μέλος Δ.Σ. της coca cola για να αναστήσει τον εγχώριο σοσιαλισμό , ίσως και τον ευρωπαϊκό. Κάνουμε πλάκα; Η σοσιαλιστική πρόταση θα έρθει από τα βάθη του καπιταλισμού; Μια άλλη κυρία, μας εξήγησε ότι χάρις σε αυτήν και την επιμονή της διασώθηκε η αξιοπρέπεια του κινήματος και δεν αποκήρυξαν τα ιδιωτικά πανεπιστήμια. Τρέμει η δεξιά! Ο δήμαρχος Αθηναίων μοιάζει να γέρνει προς τα αριστερά, αλλά να ντρέπεται να μας το πει. Δεν είναι εναντίον των ιδιωτικών πανεπιστημίων, αλλά θεωρεί σημαντικό να ενισχυθεί το δημόσιο πανεπιστήμιο. Δεν είναι εναντίον του μετρό στα Εξάρχεια, αλλά να μην ενοχλεί ο θόρυβος τους κατοίκους της περιοχής. Στα θέματα εξωτερικής πολιτικής είναι οριακά επικίνδυνος. Κι αξύριστος. Φοράς γραβάτα, κοστούμι και δεν μπαίνεις στον κόπο να πάρεις ένα ξυραφάκι. Καταλαβαίνω την ανάγκη να φαίνεσαι wild τύπος, αλλά βάλε ένα σκέτο πουκάμισο. ΠΑ.ΣΟ.Κ. είσαι. Τουλάχιστον ο Παύλος Γερουλάνος αν και πιο αστός από όλους, δεν έβαλε τα καλά του για να πείσει ότι ,μπορεί να κυβερνήσει. Το ίδιο ισχύει και για τον πρόεδρο. Αυτός, πάντως, μοιάζει με υπουργό της χρυσή εποχής '81-'89. Τουλάχιστον άλλαξε το νούμερο στο γιακά και δεν αγχώνομαι ότι πνίγεται όταν παίρνει το βαρύ ύφος του γέρο-σοφού που τα έχει πει όλα στο πρόγραμμά του. Ας αφήσει κι αυτός ένα κανονικό μούσι.
Στο ΣΥ.ΡΙΖ.Α. και παραλίγο ΣΥ.Σ.Α. δεν έχουν καταλάβει ότι αν πήγαιναν την ιστορία για σενάριο κωμωδίας θα τους την απέρριπταν ως υπερβολική. Αφού είδαμε το στρατιωτικό του Έλβις, αποφάσισαν να αλλάξουν όνομα και να μας προσφέρουν κι έναν παραδοσιακό κρητικό γάμο. Μετά αποφάσισαν ότι εξαντλήθηκε η υπομονή τους, τώρα που έχουν φύγει οι κανονικοί αριστεροί από το κόμμα. Έτσι, έχουν φτιάξει μια all star ομάδα υποψηφίων, η οποία αν πάει στην ΕΡΤ, θα σπάσει όλα τα ρεκόρ τηλεθέασης της τελευταίας εικοσαετίας. Ή ο Νίκος Παππάς είναι μεγάλος σκακιστής ή απλώς έχει μείνει παγωτό με αυτά που βλέπει.
Συμπέρασμα; Στην τελευταία εξαετία έχουν καεί από μία φορά όλοι οι νομοί της Ελλάδας, υπάρχουν μερικές δεκάδες δημόσια ή όχι τόσο δημόσια πρόσωπα που παρακολουθούνταν από την ΕΥΠ κι από κάποιον που χρησιμοποιούσε ένα παράνομο λογισμικό, στη Μύκονο ο πραγματικός συντελεστής δόμησης έχει φτάσει στο 26 και οι δολοφονίες το ίδιο και στα νοσοκομεία σε λίγο θα κάνουν εφημερίες κτηνίατροι. Παρ' όλα αυτά ένας πρωθυπουργός που μοιάζει κανονικός άνθρωπος, μιλάει καλά αγγλικά κι έχει καταφέρει να είναι ο Απόστολος Τζιτζικώστας επίτροπος Βιώσιμων μεταφορών και Τουρισμού, θα βγαίνει για πάντα. Βιώσιμων Μεταφορών ο επίτροπος από τη χώρα στην οποία τα τραίνα πάνε ανάποδα; Πλέον δεν είναι αστείο.
..................................................................................................................
Η Παρασκευή ήταν πάντα η αγαπημένη μου μέρα. Εκτός από τελευταία της εβδομάδας, ήταν η μέρα που θα πίναμε. Οι βραδιές ποδοσφαίρου μεσοβδόμαδα ήταν πάντα πιο δύσκολες και μεγαλώνοντας είχαμε γίνει προσεκτικοί. Από Πέμπτη μεσημέρι οι συνάδελφοι στη δουλειά ρωτούσαν (ίσως με μικρή δόση ζήλιας) αν είχαμε κανονίσει. Δεν έβγαινε πάντα. Το πλάνο ήταν να τους βάλουμε όλους για ύπνο και να συναντηθούμε μετά. Πολλές φορές πέφταμε κι εμείς. Όταν τα καταφέρναμε όμως, παίρναμε οξυγόνο για ένα μήνα. Για δουλειά, λεφτά και οικογενειακά προβλήματα προσπαθούσαμε να μη μιλάμε. Ανούσια και βαρετά πράγματα. Οι λωτοί της Οδύσσειας, τα ξόρκια της Κίρκης, το Καθαρτήριο του Δάντη και οι ταινίες του Ρένου, πολύ καλύτερα. Κατά τις 3 κάποιος μπορεί να αποκοιμιόταν με το ποτήρι στο χέρι. Είτε το δικό μου, με το ένα παγάκι είτε το σκέτο. Ο άλλος δεν ενοχλούσε ποτέ. Περίμενε στωικά για κανένα μισάωρο και μετά η κουβέντα συνεχιζόταν από εκεί που είχε μείνει. Κατά τις 6 γυρίζαμε στα σπίτια μας. Την υπόλοιπη εβδομάδα ανταλάσσαμε μηνύματα σχετικά με παλαβά σαν τα παραπάνω που συμβαίνουν γύρω μας.
Τώρα πια, δεν παλεύεται. Το τέλος της εβδομάδας μοιάζει εφιαλτικό. Οξυγόνο δεν έχει. Βλέπω να πίνουν μπύρες στο καφενείο και ζηλεύω. Αν ξεχαστώ και ψάξω για μήνυμα στο κινητό τότε η Παρασκευή γ@μ#τ@ι. Ο προβολέας με τη νυχτερίδα έσβησε και η Γκόθαμ Σίτυ βυθίστηκε στο σκοτάδι.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου